Elke zeilliefhebber kent ze wel: de prachtige schilderijen van de indrukwekkende windjammers en clippers. De Koninginnen van de Oceanen, die met grote witte wolken van zeilen over de wereldzeeën voeren. De zeilvaart heeft een grote bloeiperiode gekend vanaf de 2^de helft van de 19^de eeuw tot in het begin van de 20^ste eeuw.

Het einde van die bloeiperiode had ook tot gevolg dat die prachtige schepen langzaam maar zeker verdwenen. Slechts een klein aantal bleef in de vaart. Hiervan waren de meeste in gebruik als opleidingsschip bij een marine- of zeevaartschool. Omstreeks 1955 ontstond er een sterke behoefte om de schepen, die er nog waren, te behoeden voor de ondergang en om de oude maritieme tradities en vakmanschap te bewaren en voort te zetten.

De relatie met de jonge generatie werd al snel gelegd, toen men ging nadenken hoe de kennis en ervaringen overgedragen moesten worden. Zo kwam het idee van "Sail Training" tot stand. Om de sail training ook nog in een aantrekkelijke vorm aan te bieden werd de Tall Ships' Race bedacht.

In 1956 vond de eerste race plaats, van Torbay (Zuid Engeland) naar Lissabon. 20 Schepen uit 10 verschillende landen namen hieraan deel. Op alle deelnemende schepen bestond de bemanning voor de helft uit jongeren tussen 15-25 jaar. Het succes van de race was overweldigend, niet alleen voor het behoud van de zeilschepen, maar zeer zeker voor de jongeren die op een uitdagende manier kennis konden maken met het leven en werken aan boord van zeegaande zeilschepen. Er werd een Sail Training organisatie opgericht, die jaarlijks de Tall Ships' Race ging organiseren.

De oorspronkelijke organisatie is inmiddels vervangen door Sail Training International (STI). In de laatste decennia nemen regelmatig 80-100 schepen deel aan de Tall Ships' Races, verdeeld over verschillende klassen.